Een bijzondere band

Ga ik dan nu eindelijk een blog schrijven voor “Love This Moment” van Nayana van Gurp?
Het ziet er wel zo uit. Al meer dan een jaar geleden vroeg ze mij om een blog te schrijven, maar er kwam steeds iets tussen.

Ons leven toen

In dit blog zal ik jullie vertellen hoe het komt dat er mensen zijn die ik al mijn hele leven ken.
“Ja ik heb ook dat soort vrienden” zal je nu waarschijnlijk denken, maar nee, dit is anders.
Waar ik het over heb komt niet zo heel vaak voor.
Het gaat namelijk over mensen die ik al langer ken dan mijn ouders!
“Hoe kan dat nou?” zal je zeggen, maar toch kan dat.
Natuurlijk wist ik als baby niet bewust wie die andere was, maar wij waren wel in hetzelfde huis.
Wij waren in dezelfde kamers. Wij werden gevoed door dezelfde vrouwen. We keken door dezelfde ramen naar de blauwe Srilankaanse lucht nog voordat we wisten wie onze Nederlandse mama en papa werden.

Ik was pas een paar weken toen zes Nederlandse echtparen elk een meisje uit Sri Lanka kwamen adopteren in 1986.
Deze meisjes, nu allemaal volwassen vrouwen, ken ik dus langer dan mijn ouders.
Dat is een heel vreemde maar ook bijzondere gedachte.
Het feit dat ik sommigen van hen na 32 jaar nog steeds ken, soms met ze afspreek, of dat we met elkaar WhatsAppen maakt deze band uniek.

Wij zijn in het meest kwetsbare moment aan elkaar gekoppeld. Een moment waar een baby eigenlijk aan een liefhebbende vader en moeder moet worden gekoppeld.
Bij ons ging dat net anders en daarom weet ik zeker dat ik altijd met hen in contact zal blijven.

Wie stonden er aan je zijde in het begin? Wie zaten er naast je, op de kussens op de vloer van de rode veranda? Wie at er ook zo’n prakje banaan?

Ons leven nu

Vaak zien we elkaar niet. We wonen niet bij elkaar in de buurt en we leiden zeer verschillende levens. Hoewel deze dingen vaak leiden tot een verwatering van een vriendschapsband, gebeurt dat bij ons niet. En dat komt zeker door het speciale begin.
Één van die meiden werd een penvriendin van mij. Elke week kwam er weer een typische brief van een 11-jarige.  Zo zijn er vele brieven zijn over en weer gegaan. Ik heb ze nog steeds.

Met een ander spreek ik wel eens af in Utrecht of Den Bosch. We hebben het dan ook vaak over ons gezamlijke begin. Het onderwerp Adoptie bespreek je niet zomaar met iedereen. Want wie weet er nou hoe dat precies voelt? Maar met anderen geadopteerde mensen erover spreken voelt goed en dan is er meer ruimte om openlijk te praten. Als je dan nog contact hebt met diezelfde mensen waarmee je samen naar Nederland bent gebracht is dat natuurlijk echt speciaal.

Bijzondere data

Ik ben geboren op 19 maart, maar kreeg mijn ouders op 18 april. Daarom vier ik soms ook 18 april en elk jaar is deze dag bijzonder. Anderen vieren bijvoorbeeld de aankomstdag in Nederland. In ons geval was dat 2 mei. Dit is dus ook een speciale dag.
Zo hebben wij behalve onze verjaardagen nog een aantal dagen in het jaar waar we even stil staan bij het begin van ons leven. Het leven in Nederland.
Via facebook feliciteren we of taggen we elkaar in een foto van toen we allemaal in Nederland aankwamen.

Mensen zeggen wel eens dat een band extra speciaal wordt in een moeilijke tijd.
Bij ons is dat dus ook zo, zelfs al was die tijd helemaal in het begin van ons leven en kunnen we het ons niet meer bewust herinneren.

Als je dit nu leest weet ik zeker dat er in jouw leven ook een paar bijzondere data zijn. Laat je het weten in een reactie? Dat vinden we erg leuk om te lezen!


Meneka Senn is operazangeres, werkzaam in binnen en buitenland, mede-oprichter van B.O.O.M! Bold opera On the Move en runt een eigen online business. Voor meer informatie over haar, ga naar haar website www.the-journey-is-yours.com voor blogs, inspiratie en agenda of volg haar op facebook www.facebook.com/join.thejourneyisyours

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *